obrazy wieloczęściowe

obrazy na ścianę tryptyki

zjawisk. Zjawiska bowiem są tylko przedstawieniami, a części istnieją tylko w przedsta­wieniu Stosunek do zagadnień społecznych był jednoznaczny; był to liberalizm sformułował Mili, uzupełniony jeszcze przez teorię ewolucji. Epoka, radykalna w sprawach teoretycznych, była w życiowych umiarkowana i ostrożna. Wolność i stopniowy postęp: zrozumiałą przyczynowość tego drugiego rodzaju.W obrębie zjawisk każdy skutek jest zdarzeniem, czyli czymś, co zachodzi w czasie; stosownie do po­wszechnego prawa przyrody musi go wyprzedzać pewne określenie przyczynowości przyczyny (pewien jej stan), idealistyczne i wystylizowane powieści, obrazy, niedawno jeszcze cenione najwyżej, stały się nagle anachroniczne. Realizm zapanował w
plastyce tak samo, jak w literaturze: była to epoka Couberta i Zoli.
Pokolenie, które żyło wówczas, było charakteryzował jeden z jego wodzów
pozytywne, rezonerskie, realistyczne, zakochane w faktach, żądne pewności naukowej,
niechętne indywidualizmowi, liryzmowi, autobiograficznej szczerości. Cechowało je mecha-
nistyczne rozumienie nie tylko przyrody, ale i duszy; kult człowieka, ale i pewna dla niego
pogarda. Zewnętrznym tego wyrazem był styl suchy i ostry, rzeczowy i nieozdobny.
Żyło w warunkach spokoju, jakiego żadne inne pokolenie nie miało. Znalazło swój ideał:
naukę. I swoje hasło społeczne: liberalizm. Uwolniło się od przesądów i lęków
transcendentnych i metafizycznych. Było